يُكَبِّرُ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ ثَلاَثَ تَكْبِيْرَاتٍ، ثُمَّ يَقُولُ : ( لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَشَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، آيِبُونَ تَائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ، صَدَقَ اللَّهُ وَعْدَهُ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ، وَهَزَمَ الأَحْزَابَ وَحْدَهُ).
Ҳар бир тепаликда уч марта «Аллоҳу акбар», деб такбир айтилади. Сўнгра эса: «Аллоҳдан ўзга (ҳақ) илоҳ йўқ. Унинг шериги йўқ. Мулк ҳам, ҳамд ҳам Уникидир ва У барча нарсага қодир. (Биз) қайтувчилар, тавба этувчилар, ибодат қилувчилар ва Раббимизга ҳамд айтувчилармиз. Аллоҳ ваъдасини рост этди, бандасини ғолиб қилди ва гуруҳларни ёлғиз Ўзи мағлуб қилди», деб айтади. (Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам бирон ғазот ёки ҳаждан қайтганларида шундай деб айтардилар). (Бухорий ва Муслим ривояти).