رَكِبَ الْقَصْوَاءَ، حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ، فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ ( فَدَعَاهُ، وَكَبَّرَهُ، وَهَلَّلَهُ، وَوَحَّدَهُ) فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفاً حَتَّى أَسْفَرَ جِداًّ، فَدَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ).
Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам туялари Қасвога миниб Машъарул ҳаром – Муздалифага келдилар. Қиблага юзландилар. (Аллоҳга дуо қилдилар. Аллоҳни улуғлаб, такбир айтдилар, таҳлил (Ла илаҳа иллаллоҳ) айтдилар ва тавҳид калималарини (Ла илаҳа иллаллоҳу ваҳдаҳу… қодир, деб) айтдилар. Кун жуда ёришиб кетгунича туриб, сўнг қуёш чиқмасдан олдин йўлга тушдилар. (Муслим ривояти).